Een van de boeiendste eenlingen uit de Nederlandse poëzie van de
twintigste eeuw is de dichter Pierre Kemp (1886-1967). Vanuit zijn
Maastrichtse ‘dichterkluisje’, ver van het door hem verafschuwde
artistieke leven, bereikte hij met zijn even vitale als melancholische
poëzie de harten van zeer veel schrijvende en lezende
Nederlanders. In 1956 werd hem de Constantijn Huygensprijs toegekend,
in 1958 volgde de P.C. Hooftprijs. Een zekere blijmoedigheid kenmerkt
veel van zijn gedichten. Maar uit zijn pen vloeiden ook regels als:
CRITISCH
Ik voel mij door het licht verplicht
te leven,
maar eer ik me aan die plicht om ’t licht
wil geven,
moet ik weten, of het nog anders is
dan in brand gevlogen duisternis
Wie was Pierre Kemp? Hoe werd deze ‘Man in het Zwart’, die werkte op
het loonbureau van een Zuid-Limburgse steenkolenmijn, een van ’s lands
kleurrijkste dichters? Wiel Kusters schreef een biografie van Pierre
Kemp, rijk aan interpretaties van levensfeiten, poëzie en de
samenhang daartussen. Hij brengt veel nieuwe gegevens boven water,
onder andere over Kemps Muzen. En over het dichterlijke spel dat Kemp
zijn leven lang wilde spelen, naast en in het dagelijks bestaan, omdat
één leven niet genoeg kon zijn.
Wiel Kusters (1947) heeft niet alleen naam gemaakt als dichter, maar
ook als schrijver over literatuur. Bij Vantilt verscheen van hem in
2008 Koolhaas’ dieren.
'Het is goed dat Wiel Kusters nu een fraai en evenwichtig literair
monument voor deze gestoorde levensgenieter heeft opgetrokken.'
(Cyrille Offermans, De groene Amsterdammer)
Kusters, Wiel, Pierre Kemp Prijs Euro 39.95
|
Bij u in huis op: woensdag Betaal vóór: 16:00
|
| Andere titels binnen de rubriek: |
| Biografieën literaire auteurs
|