Mei 2007, het internationale spoorwegstation Bruxelles Midi. Bij
gebrek aan echt wereldnieuws kondigen kranten de onsterfelijkheid van
het mensdom aan; volgens een Amerikaanse hoogleraar zal het binnen twee
decennia zover zijn.
Op deze zelfde zonovergoten dag zullen, twintig
jaar na hun studententijd en eerste kennismaking in alpinistenkringen,
Vincent, Martin, Paul en Lotte elkaar terugzien. Een incident op de
Lofoten, boven de poolcirkel, stuurde hun leven op dramatische wijze. Er
bestaat echter nog altijd verwarring over wat destijds precies is
voorgevallen, en in de aanloop naar de voorgenomen reünie wordt het
verleden voor ieder van de groep in een nieuw en soms ontluisterend
perspectief geplaatst.
Grip gaat over vriendschap, over reizen, over
zelfinzicht, over vergankelijkheid en over de moeilijke en soms
pijnlijke vraag of je het leven leidt dat je had willen leiden. Of de
keuzes die je maakte wel jouw keuzes waren. Hoe het beeld dat je hebt
van de ander zich tot die ander verhoudt.
Stephan Enter is als
geen andere schrijver van zijn generatie in staat over de werking en
betekenis van herinneringen te schrijven en tegelijk in een levendige en
zintuiglijke stijl een ontroerend en aangrijpend verhaal neer te
zetten.
Recensie:
Grip steekt ver boven het literaire laagland uit
Arjen Fortuin NRC 31-12-2012
'De alpinistenreünieroman Grip van Stephan Enter steekt dit jaar ver boven het literaire laagland uit: een klassiek opgezette roman waarin Enters prachtige stijl samengaat met een feilloze compositie, sterke personages, existentiële thema`s en een schitterende climax. En met twee cliffhangers (wat wil je, in een bergbeklimmersroman). Het boek vertelt het verhaal van drie mannen en een vrouw die elkaar twintig jaar na hun studententijd terugzien. Uiteraard blijken de mannen elk iets betekenisvols met de vrouw te hebben meegemaakt, maar misschien nog wel meer met elkaar. Het boek begint als een psycologische roman, wordt dan sociologisch en eindigt metafysisch: Uiteindelijk draait Grip om tijd, of om de greep die je op de tijd kan proberen te krijgen; en waarom dat altijd misloopt. De mooiste zin is de tweede in dit citaat. De eerste is nodig om `m te begrijpen. "Maar op de een of andere manier voelde je aan, ook al had je haar nog maar net ontmoet, dat die incidentele pathetiek echt was en bij haar hoorde; dat haar gevoelsleven opeens als een zenuw blootlag. En niemand voelde zich geroepen die plek eens aan te raken."'
Enter, Stephan, Grip
Prijs Euro 17.50
| 
Bij u in huis op: woensdag
Betaal vóór: 16:00
|
| Andere titels binnen de rubriek: |
| Literaire roman.novelle
|
zijn
aanwezig in onze winkel in Franeker: Raadhuisplein 4-6
