Anti-Oedipus is het eerste deel van Deleuzes en Guattari's
politiek-filosofische hoofdwerk in twee delen 'Kapitalisme en
Schizofrenie'. Dertig jaar na zijn verschijnen heeft het nog niets van
zijn politieke en filosofische betekenis verloren, integendeel: in
tijden van globaal kapitaal, algemene verrechtsing en woekerend
neo-obscurantisme lijkt het actueler en dringender dan ooit. Het boek
behoort tot de grote filosofische werken uit de korte twintigste eeuw en
slaagt er op een indrukwekkende manier in de fundamentele politieke en subjectieve
problemen van zijn tijd - en de onze - te synthetiseren. Tal van
vooraanstaande hedendaagse denkers, onder wie Peter Sloterdijk, Antonio
Negri, Alain Badiou en Slavoj Žižek hebben er zich door laten
inspireren, maar het boek bracht ook een heroriëntering van de
menswetenschappen teweeg (het beïnvloedde sterk de cultural, queer en feminist studies),
had een fundamentele invloed in het socio-artistieke veld en creëerde
nieuwe vluchtlijnen voor een postmoderne subjectiviteit, in de mate dat
'anti-oedipaal zijn voor velen een levensstijl is geworden, een wijze
van denken en leven' (Michel Foucault).
In Anti-Oedipus
worden onder meer de volgende thema's behandeld: De kritiek van de
burgerlijke politieke filosofie (contracttheorie, politiek
transcendentiedenken, functie van de Staat). De vernieuwing van de
kritiek van de politieke economie. De vraag naar het functioneren van
'groepen' of 'gemeenschappen', naar andere vormen van politieke
organisatie en militantisme, en het creëren van micropolitieke
vluchtlijnen (waaraan vandaag Antonio Negri's concept van de Multitude/Menigte
en de zich voortdurend vernieuwende vormen van andersglobalisme in hoge
mate schatplichtig blijven). De zoektocht naar een 'materialistische
psychiatrie' en een herformulering van het onbewuste (geen oedipaal
theater, maar een fabriekje) en in samenhang daarmee de doorgedreven
'zelfkritiek' van de freudiaanse en lacaniaanse theorieën en de
formulering van een schizo-analyse. De kritiek van de gesloten
instellingen (van de psychiatrie via de bureaucratieën tot de familie of
de Partij). De nietzscheaans geïnspireerde kritiek van de geschiedenis
en de poging om een nieuwe 'universele geschiedenis' te formuleren... -
Bovenal is Anti-Oedipus ook een vrolijk, speels, affirmatief
boek. Michel Foucault noemde het in zijn voorwoord niet toevallig een
'leidraad tot het niet-fascistische leven'.
'...na
zovele jaren nog steeds te lezen als een perfect functionerende
fenomenologie van het heden. [...] Het kondigt de renaissance aan van
een historisch materialisme dat onze tijd waardig is.' Antonio Negri,
auteur (samen met Michael Hardt) van het spraakmakende boek Empire.
Gilles Deleuze (1925-1995) geldt als een van de invloedrijkste
filosofen van de twintigste eeuw. Hij schreef o.m. Différence et
répétition (1968), Logique du sens (1969), Cinéma
(2 dln., 1983/85) en samen met Félix Guattari o.a. Capitalisme
et schizophrénie (2 dln., 1972/80) en Qu'est ce que la
philosophie ? (1991).Félix Guattari (1930-1992), Frans
psychiater, politiek militant en sociaal filosoof, kreeg vooral
bekendheid door zijn theorie van de schizoanalyse en door zijn
samenwerking met Gilles Deleuze. Behalve de boeken die hij met Deleuze
schreef, verscheen van hem o.m. Psychanalyse et transversalité
(1972), Cartographies schizoanalytiques (1989) en Chaosmose (1992).
Peter De Graeve (1959) doceert filosofie aan de Universiteit Antwerpen
en heeft zich intensief beziggehouden met het werk van Deleuze,
Heidegger en Nietzsche. Hij schreef o.m. Friedrich Nietzsche. Chaos en
verwording (2003) en bezorgde de vertaling van Deleuzes Nietzsche
(1999).
Joost
Beerten (1967) is vertaler. Hij vertaalde eerder werk van o.a.
Blanchot, Derrida, Deleuze, Nancy en Badiou, en onlangs nog Marcel
Gauchets Religie in de democratie (2006)
Vertaling: Joost Beerten
.
Deleuze, Gilles / Guattari, Félix, Kapitalisme en schizofrenie / 1 Anti Oedipus Prijs Euro 37.50
|
Bij u in huis op: woensdag
|
| Andere titels binnen de rubriek: |
| Filosofie algemeen
|