Gerrit Komrij is altijd gefascineerd geweest door de vraag: 'Is slechte
poëzie ook poëzie?' Er wordt driftig beweerd dat het huis van
de poëzie vele kamers kent en dat er veel soorten nodig zijn voor
een vitale flora en fauna, voor een humus die steeds weer in staat
blijkt nieuwe hoogtepunten voort te brengen. Maar heeft ook de slechte
soort bestaansrecht? Is onzinnige poëzie nog wel familie van de
poëzie of gewoon onzin? Waar begint de aanvaardbare poëzie en
eindigt de beroerde?
Als men het erover eens kan zijn wat slechte poëzie is, dan moet
men het er ook over eens kunnen worden wat een goed gedicht is. In die
zin lijkt slechte poëzie onmisbaar voor de ultieme definitie van
poëzie.
Met al deze vragen in het achterhoofd stelde Gerrit Komrij een
bloemlezing samen met de 25 afschuwelijkste gedichten uit de
Nederlandse literatuur. Slechter kan het niet. Belachelijker kan het
niet. Onmisbaarder in de poëziekeuken kan het niet.
Bombast en larie is niet
bedoeld als koren op de molen van poëzie-vijanden. Het biedt wel
een onthutsend kijkje in de wereld van poëtische ijdelheden.
Komrij, Gerrit, Bombast en larie Prijs Euro 9.90
|
Bij u in huis op: woensdag
|
| Andere titels binnen de rubriek: |
| Poëzie
|