
|
|||||||||||||
|
| |
Paul Arnoldussen & Hans OlinkTwee broers, drie levensHenri en Anton PieckPrijs Euro 29,50 Een opmerkelijke biografie van de tweelingtekenaars Henri en Anton Pieck. De een was de befaamde tekenaar en inspirator van De Efteling, de ander een flamboyante artiest die geheim agent voor de Russen werd. Ze waren één in hun hang naar romantiek. Waar Anton zich verschanste in het verleden, zocht Henri het in de communistische utopie. In hun jeugd waren de tweelingbroers onafscheidelijk. Ze groeiden op in het winderige Den Helder en deelden hun liefde voor tekenen. Eenmaal volwassen gingen ze ieder hun eigen weg. Terwijl Anton veertig tobberige jaren doorbracht als docent op het Kennemer Lyceum, betrad Henri de wereld van de spionage. Hij was een van Stalins waardevolste agenten en wist door te dringen tot het ministerie van Buitenlandse Zaken in Londen. Na de oorlog oogstte Anton grote successen, terwijl zijn broer Henri vreesde, zoals zovele collega’s, door de Sovjet-Unie te worden vermoord. Gebonden,
Annejet van der ZijlAnnaPrijs Euro 12,50 Iedereen kent Annie M.G. Schmidt, misschien wel de populairste Nederlandse schrijfster aller tijden. Ruim zeven jaar na haar dood wordt haar werk nog steeds volop verkocht, gelezen en verfilmd. Maar wie kende haar nu eigenlijk echt? Voor Schmidt kwam de grote roem immers pas laat, en wat er over haar leven bekend is, is vooral datgene wat ze er zelf over kwijt wilde: het sprookje van de bleue bibliothecaresse die het min of meer per ongeluk tot gevierd schijfster bracht. Twee eerdere pogingen om het complete levensverhaal van deze bijzondere vrouw te ontrafelen slaagden niet. Joke Linders, die geen medewerking van Schmidt kreeg, verlegde het zwaartepunt in Doe nooit wat je moeder zegt naar haar schrijverschap, en Schmidts beoogde biograaf Hans Vogel overleed voor hij zijn project kon voltooien. Zijn boek Wacht maar tot ik dood ben resulteerde in wat bewerker Hans van den Bergh betitelde als 'een feitelijke verzameling over het theaterwerk van Annie M.G. Schmidt'. Annejet van der Zijl waagde de derde poging - maar niet voordat Flip van Duijn haar op een zomeravond in 1999 enkele plastic tassen vol vergeelde, volgekrabbelde velletjes in de handen duwde. "Hier," zei hij, "dit zijn haar liefdesbrieven. Ik ga op vakantie, bij jou zijn ze veiliger." Schmidts zoon had de verloren gewaande correspondentie tussen zijn vader en moeder - "Anna" voor intimi - bij toeval teruggevonden. Kort daarop stelde hij ook de honderden brieven die Schmidt voor de oorlog aan haar moeder schreef ter beschikking. Op grond van deze correspondentie, aangevuld met tientallen interviews en een schat aan ander onbekend materiaal - waaronder niet eerder gepubliceerde foto's, brieven aan haar beste vriendinnen en nieuw ontdekt werk - reconstrueerde Van der Zijl met veel gevoel voor detail en de historische context het leven van Schmidt. Het resultaat is een bijna een eeuw omspannende biografie, waarin niet alleen getoond wordt hoezeer dit "merkwaardige, zeldzame kunstenaarschap" (zoals Jan Greshoff haar talent al in 1951 noemde) verweven was met Schmidts persoonlijke lotgevallen, maar ook hoezeer de schrijfster haar leven keer op keer in eigen handen nam en de geschiedenis ervan uiteindelijk mystificeerde en zelfs verzon.
|
||||||
|
||||||||