We waren met z'n vijven
Portret van de familie Mann
De geschiedenis van de familie Mann, waartoe de twee wereldberoemde schrijvers Heinrich en Thomas Mann behoren, is opgetekend door hun jongste broer Viktor.
Dit in 1949 voor het eerst verschenen boek is in twee opzichten nog altijd opmerkelijk en zeer de moeite waard: als kroniek van een familie die als de 'Buddenbrooks' de wereldliteratuur is ingegaan en als document van de Europese, kosmopolitische geest in Duitsland gedurende de eerste helft van de twintigste eeuw.
Viktor Mann vertelt talrijke, tot nog toe onbekende wetenswaardigheden over het leven van de broers Heinrich en Thomas Mann en over het ontstaan van hun werken. Ook de personages uit hun grote romans worden onder de loep genomen.
De vele afbeeldingen - waaronder portretten van de familie Mann en door Heinrich en Thomas gemaakte tekeningen - maken deze uitgave tot een heel bijzonder boek. Viktor Manns familiekroniek is niet alleen een belangrijke literaire prestatie, maar ook een bron van informatie voor literatuurhistorici.
Mijn vader, de tovenaar
Herinneringen en brieven
Privé-Domein 243
Herinneringen aan vader Thomas Mann Erika Mann, de lievelingsdochter van Thomas Mann, over haar vader. Een boek met herinneringen aan Thomas Mann en een selectie uit de briefwisseling tussen Erika en haar ouders. Het verslag van een bijzondere relatie.
Hij noemde haar zijn 'dappere, heerlijke kind'. Erika was het lievelingskind van Thomas Mann en zij heeft hem op belangrijke momenten in zijn leven sterk beïnvloed. Toen hij in 1933 aarzelde nazi-Duitsland te verlaten, heeft zij hem over deze twijfel heen geholpen. En bij zijn emigratie in 1938 naar Amerika was het Erika die hem hielp in de Nieuwe Wereld een plaats te vinden. In de laatste tien jaar van zijn leven ten slotte was zijn oudste dochter zijn naaste medewerkster, zijn steun en toeverlaat: zij redigeerde zijn teksten, organiseerde zijn optredens, regelde zijn contracten.
"Zelden zal er van een mooiere, intensievere, vruchtbaarder verhouding tussen vader en dochter sprake zijn geweest," schreef een huisvriend, de dirigent Bruno Walter. De geschiedenis van deze bijzondere vader-dochterrelatie wordt in dit boek geopenbaard. Het opent met een lang gesprek met Erika, daterend van een jaar voor haar dood -, waarin herinneringen aan haar vroegste jeugd worden opgehaald. Het middendeel bestaat uit brieven van en aan haar ouders Katia en Thomas Mann, waarin haar levendige, springerige geest en hun grote onderlinge verbondenheid treffend tot uiting komt. Het slot wordt gevormd door het geschrift dat zij een jaar na de dood van Thomas Mann (1955) publiceerde onder de titel Het laatste jaar.
Redactie: I. von der Luhe, U. Naumann Vertaler: P. Beers
De hoofdpersoon van Manns belangrijkste boek, de componist Adrian Leverkühn, sluit een pact met de duivel en zweert de liefde af om het volmaakte meesterwerk te schrijven. Muziek, kabbalistische getallenmystiek en theologie smelten samen in het denken van de protagonist die ook als het alter ego van de auteur, Thomas Mann, zelf kan worden opgevat. Behalve een boek over de gevaarlijke verleidelijkheid van de zwarte zijde van de Duitse romantiek is het ook een aangrijpende vertelling over de macht van de muziek, en de ascetische mens die heel zijn leven opoffert aan de kunst. Sommige interpreten hebben hierin de filosoof Friedrich Nietzsche herkend. Met Doctor Faustus (1947) hield Thomas Mann 'de Duitse geest' direct na de Tweede Wereldoorlog een spiegel voor waarin deze de oorzaken van zijn eigen morele falen weergegeven zag. Mann zat met de roman, die speelt in het tijdperk 1885-1945 en handelt over de ondergang van Duitsland, zijn eigen 'verduiveld Duitse tijd' weergaloos dicht op de hielen.
Het dagboek beslaat de periode waarin Thomas Mann besluit de Verenigde Staten te verlaten om in Zürich, Zwitserland, zijn levensavond te slijten. Het zijn de jaren waarin hij zich - vaak met tegenzin - zet aan de voltooiing van de Ontboezemingen van de oplichter Felix Krull, de tijd waarin zijn gezin wordt opgeschrikt door de zelfmoord van de oudste zoon Klaus en geconfronteerd wordt met de toenemende verbittering en ziekelijkheid van de oudste dochter Erika, de vrouw op wie Thomas altijd zo sterk heeft gesteund. Thomas Mann overlijdt op 12 augustus 1955 in het ziekenhuis in Zürich. 'Laat me maar in het ongewisse hoe lang dit bestaan zal duren. Langzaam zal het vervluchtigen' schreef hij op 29 juli op zijn ziekbed in zijn laatste dagboekaantekening.
Vertaler Paul Beers heeft uit de drie oorspronkelijke dagboeken over de betrokken periode, die elk zo'n duizend pagina's omvatten, een zorgvuldige en evenwichtige selectie gemaakt, waardoor de lezer op verkleinde schaal een goede indruk krijgt van de herfst van een van Duitslands grootste schrijvers.
Als enorme literatuurliefhebber koos Hesse voor het werk van Thomas Mann, Musil, Canetti, Max Fisch, Goethe, Stendhal, Voltaire, Flaubert, Tolstoj, Hamsun en tal van anderen. In samenwerking met Volker Michels is hieruit een selectie gemaakt.
Dit boek is een typische Hesse-begeleider voor de literatuurliefhebber.
Vertaler: A. Krans Redactie: Martin Ros