Spookfeesten
De Rijkspartijdagen van de NSDAP in Neurenberg
Geen Duitse stad is zo nauw verbonden geweest met het nationaalsocialisme als Neurenberg, de stad van de Rijkspar-tijdagen waar in 1935 'de rassenwetten' werden aangekondigd en waar na de oorlog processen tegen nazileiders plaatsvonden. De rode arbeidersstad veranderde in 1933 in een bruin bolwerk waar jaarlijks in september pompeuze NSDAP-rituelen werden uitgevoerd ter verheerlijking van 'Führer' en zijn totalitaire regime. Het beeld dat wij nu nog van de Rijksparijdagen hebben is gevormd door de drie 'documentaires' die Leni Riefenstahl er in opdracht van Adolf Hitler van maakte. Over de voorbereidingen, de choreografie, de invloed en de chaos achter de schermen van die diabolisch geordende erediensten is, zeker in ons taalgebied, weinig bekend.
Thomas Leeflang vertelt in Spookfeesten het verhaal van de hysterie vóór en tijdens die Neurenbergse nazibijeenkomsten. Heel Duitsland onderging er een hersenspoeling en 'het volk' brulde uiteindelijk 'spontaan' om de 'totale oorlog'. In Neurenberg werd er toe besloten, in Neurenberg werden de daders betraft. De geschiedenis van de Rijksparrijdagen van de NSDAP is hier voor het eerst voor een breed publiek te boek gesteld.
Gevallen voor de Führer
Leven en werk van Leni Riefenstahl
In de nacht van 8 op 9 september 2003 overleed in haar slaap 'nazi-cineaste' Leni Riefenstahl. Hitlers laatste 'vriendin' werd 101 jaar. Ze zal voornamelijk worden herinnerd als de maakster van Triumph des Willens en Olympia, die te boek staan als voorbeelden van de meest geniale propagandafilms uit het Derde Rijk.
Thomas Leeflang schetst in deze monografie een boeiend portret van een eigenzinnige dominante vrouw die opgroeide in de Weimar-republiek, carrière maakte 'onder Hitler' en na de oorlog de zondebok werd van de nationaal-socialistische film.
Play movie
De bewogen geschiedenis van het bewegend beeld
‘Fascinerend en bij vlagen hilarisch!’ Ziedaar de enthousiaste reactie van een aantal lezers van het manuscript van dit boek, waarin de mythe over het begin van de cinematografie wordt ontrafeld. Aan het eind van een lange rij vergeten excentrieke uitvinders, avonturiers en fantasten staan de Franse Lumière-broers en de Amerikaan Thomas A. Edison. Alleen zij haalden als ‘vaders van de cinematografie’ encyclopedieën, studieboeken en universitaire hoorcolleges. Niet helemaal terecht, zoals Thomas Leeflang aantoont.
Play Movie is een meeslepend verhaal over de moeizame geboorte en de even moeizame technologische ontwikkeling van een medium dat een niet te onderschatten invloed heeft gehad - en dat nog steeds heeft - op de wereldbevolking. Het rekent af met cliché’s en misvattingen over de bewogen geschiedenis van het bewegend beeld. Een qua omvang bescheiden maar daarom niet minder belangrijk boek.
Leni Riefenstahl
de macht van het beeld
de onmacht van het woord
Volgens Thomas Leeflang veranderde de de inhoud van dit boek gaandeweg van een monografie via een verslag van een bijzondere Duitse carrière in wat gezien zou kunnen worden als de eerste Nederlandstalige Riefenstahl-biografie. Ik richt me tot een publiek dat over het onderwerp weinig of niets weet maar er wel belangstelling voor heeft. Tegelijkertijd is het naar ik hoop met succes te raadplegen door de meer met de stof bekende lezer. Bij het schrijven is, behalve uit de boeken van Leni Riefenstahl, veelvuldig geciteerd uit artikelen en boeken die anderen over haar schreven en uit tv-programma's over Riefenstahl en haar werk. Die bronnen zijn in de tekst vermeld, boek- en tijdschrifttitels zijn volledig terug te vinden in de literatuuropgave.
DVD-Registratie van de Nacht van de Poëzie 2006
Zowel voor de poeziëminnende lezer als voor een willekeurig dichter is De Nacht van de Poëzie het hoogtepunt van het jaar. Elk jaar is de nacht volledig uitverkocht. Terwijl in de kelder de dichters bij elkaar geschaard, hun al dan niet nerveuze gemoed temperen onder het genot van dranken, spijzen en woordwisselingen met hun collega's, loopt de grote zaal van het muziekgebouw langzaam vol. Het publiek is van velerlei pluimage; jong en oud, shabby en welgekleed, boekenwurmen en hip geklede dames. De poëzie is van ons allen. En dan begint de 26e Nacht.
Op deze DVD zijn te beluisteren en te bekijken: Vrouwkje Tuinman, H.C. ten Berge, Peter Holvoet-Hansen, Esther Apituley, Pieter Boskma, Gerrit Kouwenaar, Tsjêbbe Hettinga, Charles Ducal, Jan Eijkelboom, Esther Jansma, Ed Leeflang, Geert Buelens Anton Korteweg, Micha Hamel, Peggy Verzet, Ivo de Wijs, Liesbeth Lagemaat, F.Strik, Joost Zwagerman, Eva Cox, Thomas Möhlmann, Diana Ozon, Nighthawks at the diner en Kees Domselaar.
Ze stammen uit het medium 'comic strip', het beeldverhaal, dat overigens niet persé komisch behoeft te zijn. De wisselwerking, de wederzijdse invloed die de media, strip en film op elkaar uitoefenen, is altijd groot geweest en groot gebleven. Sinds 1896 worden al films naar strips gemaakt en strips naar films. Makers van strips en makers van films zijn leden van hetzelfde gilde. In vorm, stijl en inhoud lijkt het synopsis van een stripmaker sterk op het scenario van een cineast.
Striptekenaar en filmregisseur hebben dezelfde opdracht: aan de hand van een scenario een verhaal vertellen en met een serie plaatjes de illusie van beweging opwekken. Zo bekeken is een 'comic' een film op papier, een blauwdruk voor een film. Qua vorm, stijl en inhoud, qua 'beeldgrammatica', zijn film en strip identiek. De twee media trekken een eeuw met elkaar op en beïnvloeden elkaar nog steeds op een vruchtbare manier.
Verstripte films & Verfilmde strips is een met kennis van zaken geschreven boek over de fascinerende Amerikaanse amusementsindustrie, onder afdeling strips, 'comic book movies' en 'crazy cartoons'.
Verstomde films - verdwenen Amsterdamse bioscopen
Amsterdam is, of liever was, een echte bioscoopstad. In de jaren vijftig van de vorige eeuw waren er ruim veertig. Niet alleen grote premièretheaters, ook populaire buurt- en navertoningsbioscopen met drie à vier voorstellingen per dag. Er stonden portiers in uniform naast de kassa (‘Twee mooie stalles voor meneer!’), ouvreuses brachten bezoekers bij het schijnsel van een zaklantaarn naar hun plaatsen, gigantische handgeschilderde reclameborden sierden de gevels. Binnen- en buitenlandse actualiteiten en ‘live’-variété gingen vooraf aan de hoofdfilm.
De komst van de televisie en later die van de videotheek dwong de meeste Amsterdamse bioscopen hun deuren te sluiten. Achter elkaar verdwenen ze uit het straatbeeld: de majestueuze Cinema Royal waar Bernard Drukker het orgel bespeelde, het prachtige Ceintuur Theater dat een keukencentrum werd, Edison veranderde in een tapijthal, Van Swinden in een textielwinkel, Olympia in een dansstudio, Cineac-Damrak in een gokhal, Alhambra maakte plaats voor een appartementencomplex.
Verstomde films werpt een hartverwarmende blik op het kleurrijke Amsterdamse bioscoopbedrijf van een halve eeuw geleden. De architecten, de exploitanten, de films waar publiek op af kwam, de onderlinge concurrentie, de kleuren van de bedrijfskleding (die van korenblauw naar wijnrood liep), de artiesten die tussen voorprogramma en hoofdfilm optraden, alle facetten van een voorgoed verdwenen Mokumse ‘showbusiness’ komen aan bod. Een boek niet alleen voor Amsterdamse cinéfielen maar voor een ieder die is geïnteresseerd in de rijke bioscoopgeschiedenis van de hoofdstad.
Met een voorwoord van mr. Lauge Nielsen, managing director Pathé