Het is erg moeilijk en misschien wel onmogelijk om te zeggen wie de
historische Socrates was, hoewel we over de belangrijkste feiten uit zijn
leven over heel wat getuigenissen beschikken. Deze getuigenissen van tijdgenoten,
zoals Plato, Xenophon, Aristophanes, hebben het portret van de Socrates,
die aan het eind van de vijfde eeuw v.C. in Athene leefde, vervormd, geïdealiseerd,
gemetamorfoseerd.
Zal men ooit de man die hij was kunnen terugvinden en reconstrueren?
Volgens Pierre Hadot doet dat er niet toe. De ideale Socrates, zoals
hij door Plato in het Symposium werd geschetst en zoals hij ook
werd gezien door de twee grote 'socratici' Kierkegaard en Nietzsche, speelde
een baanbrekende rol in onze westerse traditie en zelfs bij het ontstaan
van het huidige denken. Socrates leek een bemiddelaar tussen de norm van
het ideale en de menselijke werkelijkheid.
De idee van bemiddelaar, van tussenpersoon, roept een serene omgeving
op waar alles in evenwicht is. Men verwacht een harmonieuze figuur te zien
verschijnen, die met fijne nuances goddelijke en menselijke kenmerken in
zich verenigt. Niets daarvan. De figuur Socrates blijft misleidend, dubbelzinnig
en verontrustend.
De auteur:
Pierre Hadot is sinds 1991 emeritus-hoogleraar aan het Collège
de France. Hij bestudeerde aanvankelijk de relatie tussen het hellenisme
en het christendom en daarna de neoplatonische mystiek en de hellenistische
filosofie.
Oorspronkelijke titel: Eloge de Socrate
Vertaler: Eric de Marez Oyens
Extra informatie:
Ingenaaid, 70 pagina's
Verschenen: november 2003
Gewicht: 105 gram
Formaat: 200 x 126 x 13 mm
Uitgeverij Voltaire
|
|
Toon
rubrieken
