De schilders van Parijs
Philip Freriks vertelt op meeslepende wijze het verhaal van de impressionisten, de schilders van Parijs. Hij neemt je mee naar Frankrijk, zijn lievelingsland. Philip Freriks woont al jaren in Parijs. Dagelijks loopt hij door de stad van de impressionisten, langs hun cafés en door de straten die zij schilderden.
De schilders van Parijs is de ideale kennismaking voor een jong publiek om meer te weten te komen over het impressionisme, de kleurrijke kunststroming die in zijn tijd niet begrepen werd, maar tegenwoordig geliefd is bij een wereldwijd publiek.
De kinderkunstboekenreeks is een initiatief van de Kunsthal Rotterdam en Waanders Uitgevers, en vormt een ideale kennismaking voor jong en oud met hoogtepunten uit de wereld van de schilderkunst.
Gare du Nord
Rainbow Pocket 824
Gare du Nord is voor vele treinreizigers de toegangspoort tot Frankrijk. Vanaf de eerste keer dat Philip Freriks in Parijs arriveerde heeft hij een bijzondere band met dit station. Hij zou er later zelfs werken als conducteur. In deze bundel reist Freriks langs het prachtige Franse landschap met zijn soms zo bewogen geschiedenis, en verhaalt over beroemdheden als Jules Verne, popidool Johnny Halliday en Francois Mitterrand. Een boek voor elke liefhebber van Frankrijk en het Franse leven.
Journalist en nieuwslezer Philip Freriks heeft al vanaf de eerste keer dat hij in Parijs arriveerde een bijzondere band met het Gare du Nord. Daarnaast beschouwingen over andere zeer Franse fenomenen. Een boek voor elke liefhebber van het Franse leven.
Philip Freriks kwam er voor het eerst toen hij dertien was. Gare du Nord, terminus. Een omroepbericht als lotsbeschikking. Hij zou er zelfs in uniform bij de nachttreinen naar Londen of Kopenhagen staan. Met beleefde prevelementen. Aankomst en vertrek, steeds weer nieuwe verhalen. Waar gebeurd.
Over treinen en Frankrijk dat altijd aan het spoor ligt. Over de republiek met haar schaduwkanten en heerlijke hebbelijkheden. Verhalen van toen nu weer nagereisd. De luistercd is een opname van de gelijknamige theatertour Gare du Nord die Philip Freriks tijdens de Boekenweek 2004 zal maken.
Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier in de journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant en het NOS-journaal. Sinds 1996 is hij presentator van het Acht uur journaal van de NOS.
Speelduur: circa 1:00:00
1 CD,
Ik herinner me
Ik herinner me... is een opeenvolging van herinneringen. Herinneringen van iedereen. Herinneringen als codewoorden van vergeten bestanden waarin vervlogen momenten, beelden, geuren, geluiden, vreugde en verdriet opgeslagen zijn.
Ik herinner me... zijn ook drie simpele woorden aan het begin van elke zin. Obsederend zoals herinneringen kunnen zijn. Als dichtvorm voor het ongerijmde van ons gezamenlijk geheugen. Een bezweringsformule die de herinnering van een generatie tastbaar maakt.
Ik herinner me... is een feest der herkenning. Zo verging het Philip Freriks toen hij in Parijs een toneelbewerking zag van je me souviens, de herinneringen van de schrijver Georges Pérec, met zijn mengeling van zelf spot en tedere nostalgie.
Het Parijs van de derde lengtegraad
Een fascinerende zoektocht langs de meridiaan van Parijs
‘Hoe mathematischer een punt of een lijn, hoe groter het verlangen om er op te gaan staan,’ zegt Jan Dibbets, de kunstenaar die het inmiddels beroemde monument voor de Franse astronoom Arago heeft ontworpen. Het zijn 135 ronde koperen plaatjes geworden in de straten, de parken en op de pleinen van Parijs, van noord naar zuid: de ‘Meridiaan van Parijs’.
Philip Freriks volgt de lijn vanuit het zuiden naar het noorden, plaatje voor plaatje. Het vinden hiervan bleek nog een hele opgave: ze zijn ingemetseld op bordessen, tussen bankjes in een park, onder een terrastafeltje, in het Louvre en op de top van Montmartre. De meridiaan snijdt dwars door het hart van Parijs. En het is langs deze lijn dat zich een belangrijk deel van de Franse geschiedenis ontvouwt.
Philip Freriks vertelt met enthousiasme over zowel de grote culturele en historische omwentelingen, als de petite histoire van talloze Parijzenaars. Volg hem op deze bijzondere wandeling door Parijs, vanuit uw leunstoel in het noorden of met uw wandelschoenen aan vanuit het zuiden.
Een heerlijke wandeling door de Lichtstad en de Franse (cultuur)historie.
De auteur: Philip Freriks (27 juli 1944, Utrecht) begon als 16-jarige middelbare scholier inde journalistiek en droomde toen al van Parijs. Hij was er slaapwagenconducteur, reclameman, student politieke wetenschappen en vooral correspondent. Eerst voor Het Parool, later de Volkskrant, en het NOS- Journaal. En bij een tussentijds verblijf in Nederland voor Le Monde. In 1996 werd hij presentator van het achtuurjournaal van de NOS.
Philip Freriks kwam er voor het eerst toen hij dertien was. Gare du Nord, terminus. Een omroepbericht als lotsbeschikking. Hij zou er zelfs in uniform bij de nachttreinen naar Londen of Kopenhagen staan. Met beleefde prevelementen.
Aankomst en vertrek, steeds weer nieuwe verhalen. Waar gebeurd. Over treinen en Frankrijk dat altijd aan het spoor ligt. Over de republiek met haar schaduwkanten en heerlijke hebbelijkheden. Verhalen van toen nu weer nagereisd.
Over Verlaine met de voeten op een stoofje, Jules Verne als notabel in Amiens, de Thalys op de frontlijn van de Eerste Wereldoorlog, de politicus als gesjochte jonker, Disneyland als ontsmet Tsjernobyl en het schip van de roze barones.
Jantje
In mijn herinnering gingen we op zondag altijd naar het graf. Het graf van Jantje. Ons wekelijkse uitje. Een gezellig fietstochtje met rouwbeklag. En altijd weer verse plantjes. Als een teken van leven. Zo verdrietig als dat was.
Voor ons is Jan altijd Jantje gebleven. Jantje van bijna 70. Als hij nu nog had geleefd. De oudste broer die we ons nauwelijks meer herinneren of nooit hebben gekend. De broer van altijd diezelfde paar foto's. Hij was een kind toen hij werd doodgeschoten. Vandaar, Jantje voor altijd.
Het gebeurde bij de bevrijding van Groningen in april 1945. Een verdwaalde kogel, naar ze zeiden. Alsof die uit het niets gekomen was. Mijn ouders in Utrecht hoorden het pas weken later.
Zestig jaar later blijkt dat die kogel niet echt was verdwaald. Er werd gericht geschoten. Een noodlottig incident. Waar gehakt wordt, vallen spaanders. Jantje werd door bevriende kogels gedood.