Aan het einde van de regenboog
In Costa Rica
Carolijn Visser reisde de afgelopen decennia naar een groot aantal landen in alle delen van de wereld: China, Costa Rica, Vietnam, Rusland, Japan, Nicaragua, de Verenigde Staten, Estland, Tibet. Over al die landen schreef ze boeken, die inmiddels vele malen zijn herdrukt.
China
Carolijn Visser was een van de eersten die begin jaren tachtig op eigen gelegenheid rondreisde in het toen nog vrijwel afgesloten China. In dit boek zijn alle verhalen over China bijeengebracht, uit Grijs China, Buigend bamboe, De koude heuvels van Mongolië en Vroeger was de toekomst beter. De verhalen laten de moeizame verandering zien van een communistisch naar een liberaler China:van de eerste voorzichtige ontsluiting van de verboden gebieden, vlak na de ramp die Culturele Revolutie heette, tot het neerslaan van het studentenprotest op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking, toen de liberalisering van China langzaam op gang was gekomen. De combinatie van een indrukwekkende kennis over de Chinese samenleving en een grote vertelkunst maakt Carolijn Visser tot een van de belangrijkste Nederlandse reisauteurs.
Buigend bamboe
Van de vele reisboeken die Carolijn Visser heeft geschreven, is Buigend bamboe nog steeds een van de favorieten. In het voetspoor van Johan Nieuhof, een zeventiende-eeuwse dienaar van de voc, maakt ze in 1988 twee avontuurlijke reizen door de binnenlanden van China, waar eeuwenoude tempels, pagode en dorpjes, in diepe rust gedompeld zijn. Een jaar later, in juni 1989, keert ze terug. De geruchten over hongerstakende studenten in de hoofdstad laten de Chinezen in eerste instantie ogenschijnlijk beroerd. Maar als niet veel later het studentenprotest op het Plein van de Hemelse Vrede in Peking bloedig wordt neergeslagen, onstaat in het hele land grote verwarring en onrust, en wordt Carolijn Vissers reis een verkenningstocht langs de grenzen van de Chinese buigzaamheid.
Herkenning en bevreemding streden om de voorrang toen Carolijn Visser recentelijk door China reisde. Wat ooit onvoorstelbaar was, is nu heel gewoon: katholieken die tijdens de Culturele Revolutie hun geloof in het geheim moesten belijden, trekken nu naar kerken waar plaats is voor vierduizend man. Overal worden de traditionele hutongs gesloopt,om plaats te maken voor torenflats. Meneer Xu, die al jarenlang met de camera de veranderingen in Shanghai vastlegt, bracht Carolijn Visser op zijn zondagse foto strooptocht de oude plekken in herinnering. Met hem zag ze hoe het land veranderd is, maar hoe zit het met de mensen?In Shanghai Skyline gaat Carolijn Visser op zoek naar de werkelijkheid achter de welvarende façade. Ze reist naar plaatsen waar collega-schrijvers Johan Schotman en Pearl Buck hebben gewoond en geleefd om te zien wat er over is van het leven dat zij beschrijven. Ze logeert enige tijd bij een jonge carrièrevrouw en trekt op met haar familie en vrienden. Eris weliswaar een middenklasse ontsta an die een westerse levensstijl nastreeft, maar net als vroeger is de partijsecretaris oppermachtig. Het blijft moeilijk de eigen agenda van de Chinezen te doorgronden. Weten ze zelf welke toekomst ze najagen?
Miss Concordia
Vrouwen in den vreemde
Op haar reizen ontmoet Carolijn Visser veel vrouwen die door de geschiedenis zijn losgeslagen van hun achtergrond en zich in een nieuw vaderland hebben gevestigd. Zoals de Australische Bettina, een energieke Duits-joodse vrouw die de gruwelen van de nazi's wist te ontlopen door naar Shanghai te vluchten. Toen het nazigevaar geweken was, bouwde ze een nieuw bestaan op in Sydney. De barones van Ragavere groeide op in Estland en moest aan het eind van de Tweede Wereldoorlog vluchten voor de oprukkende Russen. Uiteindelijk belandde ze met haar kinderen in het sterk verarmde Duitsland. Nog steeds bezoekt ze regelmatig het landgoed uit haar jeugd dat door een Amerikaan is opgekocht. Niet ver van die plek luisterde Carolijn Visser naar de verhalen van twee andere vrouwen, die hun jeugd in ballingschap in Siberië hebben doorgebracht en daarna hun draai moesten zien te vinden in de onafhankelijke Estse republiek. De Russin Larissa, geboren en getogen in de buurt van Tallinn, is dat nooit gelukt. Carolijn Visser zocht haar op in Gallup, New Mexico, waar ze muziekles geeft aan Navajo-kinderen. En Miss Concordia zelf, een jonge Chinese. Zij greep kansen in Estland die haar ouders in China nooit kregen en emigreerde vervolgens naar Canada.
Miss Concordia toont de veerkracht van gewone vrouwen die zich er niet onder laten krijgen door het leven en de politiek.
Uit het moeras
In Siberië ontmoette Carolijn Visser in 1991 twee jonge Esten: Daina en Aavo. Een paar jaar lang woonde de schrijfster in hun dorp in Estland in de tijd dat het land in een razend tempo veranderde: van onderdeel van het Sovjet-imperium tot onafhankelijke natie. De dorpsbewoners, die vrijwel hun hele leven voor kolchoz De Vooruitgang hadden gewerkt, zagen zich voor de taak gesteld om in een totaal veanderde wereld te overleven. Daina en Aavo namen een initiatief en bouwden hun oude schuur om tot garage. Het experiment werd gevolgd door pogingen een koeienfarm over te nemen en een hotel op te zetten. Uit het moeras is een aangrijpend verhaal over jonge mensen die een nieuwe samenleving proberen op te bouwen.