Tussen oktober 2008 en maart 2009 heeft Witte de With Center for Contemporary Art drie symposia georganiseerd onder de titel `Rotterdam Dialogues: The Critics, The Curators, The Artists`. Elk symposium duurde drie dagen en telkens stond een van de drie bovengenoemde groepen uit de kunstwereld centraal. Onderwerp van de inleidingen en debatten waren verwachtingen, posities en de context waarbinnen respectievelijk de kunstcritici, de curators en de kunstenaars opereren.

In totaal hebben 35 internationale kunstcritici, 48 curatoren en 57 kunstenaars deelgenomen aan de de symposia die bezocht werden door meer dan 500 bezoekers. De publicatie geeft een goed beeld van de persoonlijke toon en geest van de vele boeiende en constructieve discussies.

`Rotterdam Dialogues` volgt een chronologische structuur: er is een selectie gemaakt uit de inleidingen, er zijn verslagen te lezen van de discussie die binnen de drie symposia plaatsvonden en ook de uitkomsten van de gehouden workshops zijn terug te vinden in het boek. Daarnaast is een `freewheel`-gedeelte opgenomen onder de titel: `What are you talking about now?`. Hier zijn de antwoorden te lezen op deze vraag die na afloop van de symposia aan alle gasten werd toegezonden. De uiteenlopende reacties geven een goed beeld van de grote verscheidenheid aan individuen, ideeën en praktijken die door en tijdens The Critics, The Curators, The Artists bijeen zijn geweest.

In het boek zijn opgenomen (in volgorde van verschijning) transcripten van The Critics: Tim Griffin & Edgar Schmitz, Sina Najafi, Sven Lutticken, Dieter Roelstraete, Mark Rappolt, Judy Freya Sibayan, Ho Tzu Nyen, Koen Kleijn en van de workshop die onder leiding stond van Melissa Gronlund; transcripten van The Curators: Bart De Baere, Hou Hanru, Carolyn Christov-Bakargiev, Adam Budak, Kitty Scott & Seth Siegelaub, Enrico Lunghi, Nicolas Bourriaud, Beatrix Ruf, Paul O`Neill, Ann Demeester & Jan Hoet en van de workshop die onder leiding stond van Raimundas Malasauskas; transcripts van The Artists met: Piero Golia, Sarah Morris, Pierre Bismuth, Jimmy Robert, Danai Anesiadou, Spartacus Chetwynd, Lili Reynaud-Dewar, Doug Fishbone, Willem de Rooj & Jeff Wall, and the workshop led by Judy Radul.

`What are you talking about now?` bevat bijdragen van: Rainer Ganahl, Gerardo Mosquera, Pablo Leon de la Barra, Oswaldo Macia, Wendelien van Oldenborgh, Nicoline van Harskamp, Sarah Morris, Pierre Bismuth, Piero Golia, Olaf Nicolai, Gabriel Lester, Diedrich Diederichsen, Nedko Solakov, Andrew Berardini, Paul O`Neill, Kendell Geers, Pelin Tan, Jens Hoffmann, Hans Ulrich Obrist, Rein Wolfs, Emmanuel Lambion, Judy Freya Sibayan, Doug Fishbone, Mark Boulos, Luis Jacob, Richard Hutten, Jan de Cock, The Salford Restoration Office, Josephine Meckseper, Plamen Dejanoff, Petr Bystrov, Dieter Roelstraete, Bik Van der Pol, Ulrike Ottinger.

Taal / Language : English

Recensie:
Poppenkast The Curators in Witte de With
Eva Kerremans Metropolis M 25-03-2009
'Kunstvolk vanuit alle hoeken uit de wereld tracht zichzelf een zitplaats te bemachtigen in de overvolle benauwde ruimte van Witte de With. Alhoewel het symposium met een reserveringslijst werkte, werd er voor The Curators blijkbaar geen rekening gehouden met fysiek aanwezig publiek. Iemand uit de organisatie fluistert me toe dat een overvolle zaal beter oogt dan een lege. Gelukkig hield niemand er een trombose op na.Tientallen sprekers, curatoren ingevlogen vanuit de hele wereld, waren gekomen, onder hen gerenommeerde sprekers als Carolyn Christov-Bakargiev, de nieuwe artistiek leider van de documenta, Nicolaus Bourriaud en Hans Ulrich Obrist. Zij spraken drie dagen met elkaar, in verschillende panels, over tal van onderwerpen het curatorschap betreffend, zonder dat er veel opmerkelijks ter sprake werd gebracht.Zoals wel vaker bij dit soort debatten was er meer dat niet gezegd werd dan wel. Of anders geformuleerd, er was meer sprake van een soort narcisme dat zich manifesteerde in een weigering om persoonlijk over zichzelf te spreken.Enkele notities.Dag 1De Britse kunstfilosofe Irit Rogoff opent het symposium met een overweldigende lezing over `being implicated`. Ze trekt iedereen mee uit de zaal in een soort van `wij` gevoel, maar dan wel een `wij` waar je geen duidelijk etiket op plakken kan. Rogoff stipt de nood aan een nieuw kunst-vocabulaire aan en legt de nadruk op het leren lezen van een kunstwerk. `Chalet Lost History` van Thomas Hirschhorn in Parijs dient om haar notie van `being implicated` bij een kunstwerk concreet uit de doeken te doen. Cruciaal bij dit werk is hoe de woede van Hirschhorn haar overweldigde. Want ze hoeft geen kunstwerk over Irak te zien om meer te weten te komen over politiek. Dan slaat ze er wel de krant op na. Maar dankzij zijn woede gaf het haar een andere invalshoek op die situatie. Wat meer te verwachten van een tentoonstelling als `occasion`, zoals ze het noemde?Na deze overweldigende lezing moeten onverwacht de jonge curatoren van het CTP van De Appel het podium op, omdat het vliegtuig van Sabine Breitweisser vertraging heeft. Wie geniet er de voordelen van een curatortraining en wat leer je daar, was de vraag. De vertegenwoordigers van De Appel verstommen de zaal met hun arrogante onwetendheid. Of is zeggen dat je niet weet wat netwerken is op veilig spelen?Gelukkig wordt deze vermoeiende dag van non-stop talking ego`s nieuw leven ingeblazen door Power Frau Carolyn Christov-Bakargiev in het laatste debat `When is a Biennale a success?`. Christov-Bakargiev zal Documenta 13 leiden. Hou Hanru en de directeur van het MUHKA Bart de Baere verbleekten in haar bijzijn.Wat is een succes? Wat is een mislukking? Dat is binair denken uit het modernisme, beweert Christov-Bakargiev. All culture is a failure. Success is to sell. Alle biënnale`s mislukken, maar ze verkopen goed als een evenement en brengen veel geld binnen. Een biënnale is een citytrip geworden en een spektakel waarbij de individuele ervaring van de bezoeker oplost in de massa.Uit het publiek duikt ineens de vraag op hoe deze situatie ontstaan is en wat maakt hem nog steeds mogelijk? Hou Hanru legt de vraagsteller droog het zwijgen op met zijn opmerking dat die vraag al 10 jaar eerder gesteld is.Dag 2Op de tweede dag benadrukt Uta Meta Bauer dat zij zich in een luxepositie bevindt. Ze is niet meer afhankelijk van een museum of instituut dat ze vertegenwoordigen moet. Want elk instituut heeft zo zijn agenda. De curator staat niet los van de samenleving en de economie. `Hoe zit dat bij jou Adam Szymczyck als directeur van de Kunsthalle te Basel`, vraagt Bauer. Hoe beïnvloedt die grote Art Fair het gebeuren in de Kunsthalle? Szymczyck beweert dat buiten meer bezoekers de beurs niets aan zijn instituut verandert.Bij gebrek aan respons zet Bauer haar discours dan maar alleen verder en constateert achtereenvolgens dat de ontspannen sfeer van vroeger weg is, dat wanneer men een goede tentoonstelling maken wil de hoge verzekeringswaarden van de kunstwerken je vaak tegenwerken, dat de kunstwereld enorm is geprofessionaliseerd, dat de druk om in de kunstwereld aan de bak te komen hoog is. Ze legt uit dat de cijfers voor zich spreken: slechts 2% van de kunststudenten eindigt uiteindelijk in de kunstwereld. Bovendien moeten jongeren al meteen weten wat ze later worden. Neem nu bijvoorbeeld de situatie in Amerika waar men al met ontzettende schulden zit nog voor men zijn studies afgerond heeft. Naar haar gevoel zijn er te veel kunstinstituten waardoor er steeds meer cultuurproductie vereist is. De markt wil steeds nieuw vlees. Maar zo wordt het een haast onmogelijke situatie om nog kwalitatief bezig te zijn. Hoe kan men in godsnaam nog een individuele ervaring beleven op een documenta die 650.000 toeschouwers trekt? Voorts gelooft ze niet meer in kunst die alleen maar naar zichzelf verwijst en heeft ze meer op met interdisciplinaire kunst. De plek waar kunstenaars en wetenschappers elkaar ontmoeten, die kruisbestuiving prikkelt haar nu.Dag 3Op de derde dag volgt een slapstick tussen Jan Hoet en Ann Demeester. Tijdens hun gesprek worden alle thema`s van de afgelopen dagen herhaald. Jan zwijgt niet. Hoet toont zich, zoals een Amerikaanse verzamelaar me achteraf zei, `freak` uit de premoderne tijd. Een die zelf een broertje dood aan kunsttheorie heeft en ons uit de doeken doet wat context is. Het publiek buldert en lacht bij deze psychoanalytische sessie.Hoet houdt geen rekening met wie Witte de With sponsort en verkondigt luidkeels dat hij veilinghuizen verafschuwt, ook al is zijn dochter hoofd van Christie`s. Hij blijkt samen met Uta Met Bauer één van de weinigen te zijn die de kredietcrisis bejubelen, want voor het eerst in zijn geschiedenis wordt er hedendaagse kunst gekocht door verzamelaars. Curator zijn is voor hem een soort van aangeboren talent dat men ontwikkelt binnen de juiste sociaal-culturele achtergrond. Er bestaat geen model om na te volgen. Curatorscholen zijn voor hem dan ook je reinste onzin. Ann Demeester vindt dat onredelijk van hem. Onredelijk is hij misschien, maar dan wel eentje in de aard van een lof der zotheid. In zijn vertoog worden evenzeer maatschappelijk sociale pijnpunten op anekdotische wijze uit de doeken gedaan. En er is geen moment dat het publiek zich verveelt. Ik heb achteraf deze dialoog als een monnik uitgetypt, terwijl de figuur Jan Hoet eerder altijd meer aversie bij me opriep dan lof. Hoe hij zichzelf altijd in de schijnwerpers wist te stellen vond ik gewoon een misplaatste grap naast zijn stelling dat het kunstwerk centraal staat.Aan het eind van de drie dagen blijf ik verward achter. Jan Hoet, de man die bij mij een weerzin tegen het curatorschap ontwikkelde, zorgt ervoor dat een conferentie van de ondergang gered wordt.Hoets bijdrage neemt niet mijn bedenkingen weg tegen de motieven van Witte de With om deze conferentie - talkshow-style - te organiseren. Treffend wat dat betreft het feit dat ze aan het eind van de rit vragen om je commentaar op te schrijven, anoniem. Tegelijkertijd wil het kunstcentrum wel even weten wat je beroep en marktwaarde is.'

Extra informatie: Ingenaaid: paperback,kaft slap, 272 pagina's Met illustraties Verschenen: juli 2010 Gewicht: 602 gram Formaat: 241 x 171 x 24 mm Post Editions

Bekijk de achterkant

, Rotterdam dialogues Prijs Euro 32.50   In Winkelwagentje

Bij u in huis op: vrijdag Betaal vóór: 16:00

---

Kunst algemeen

Kunsttheorie

vergroot omslag

In Winkelwagentje Bij u in huis op: vrijdag Betaal vóór: 16:00 Share |

W. Feenstra

Huisboomfeest

een kunstproject van Wapke Feenstra over cyclische tijd in het Piushavengebied van Tilburg

Prijs Euro 14.00